Keyif almak

Keyif almak sonradan kazandığımız bir değer. Doğar doğmaz ölümü öğreniyoruz çünkü. Yaşarken tedirginiz, kafamızda yüzlerce denklemle günü kurtarıyoruz. İşler yolunda gittiğinde şükretmeyi öğrendik ki, o da bir tedbir aslında. Kendini mutlu olmaya programlamakla mutsuz olmak aynı şey, ikisinde de savaşıyoruz kendimizle. Olduğu haliyle olanı karşılamak öğretilmedi bize. Duygularımızdan kaçtık, yok saydık, dönüştürdük..en sonunda kendimize yabancılaştık. Kaygı en temel duygumuz oluverdi. Üzüntümüzü öfke olarak çıkardık. Çocukluğumuzdan beri, dikkatli ol diye büyütüldük, tanımsız korkulara kurban olduk. Kendi değerimizi diğerlerinde aradık, onlar gidince de sona erdik. Yeniden başlamak için kendimize dönmeliyiz,yeniden tanışıp hissetmeliyiz. Sahip çıkarsak olduğu gibi halimize, tadına ve farkına varmanın özgürlüğüyle, keyfine de varırız yeni yaşamımızın. DTÇ

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir